plathw-psuxes:

1-Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις

Πολύς κόσμος βλέπει το θάνατο σαν ένα φονιά. Έχω φτάσει σ'ένα σημείο που έχω υπογράψει ειρήνη με τον θάνατο. Τον βλέπω σαν μια πολύ θετική δύναμη, γιατί μου διδάσκει ότι ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και γιατί δεν κάνει κόλπα. Ο θάνατος μας το έχει πει αυτό από την στιγμή που γεννηθήκαμε. Ποτέ δεν μας κρύφτηκε. Αν είναι κρυφός, είναι γιατί τον κρύψαμε εμείς. Κανείς δεν θα βγει ποτέ ζωντανός απ'αυτό τον κόσμο. Ξέρετε όμως ότι μερικοί από μας πιστεύουν πως είναι δυνατό κάτι τέτοιο; Ενεργούμε σαν να ζούσαμε αιώνια. “Ω, άστο αυτό, θα το κάνω αύριο”. “Πάντα ήθελα να κάνω ορειβασία. Θ’ αρχίσω αύριο.” Αύριο ίσως να μην μπορείς.

esena-xontre-se-exw-stamparei:

““If you don’t love yourself, you’ll always be chasing people who don’t love you, either.””

— Mandy Hale
(via goodreadss)

violentwavesofemotion:

“She had such a thirst for destruction,”

— Marcel Proust, from The Complete Works; “In Search of Lost Time,”

Φεγγάρι Αυγουστιάτικο

Στεναχωριέμαι που δεν έζησα όσα ακούω στα τραγούδια

Ίσως δεν θα άντεχα τόσα συναισθήματα

Λίγο όμορφη μουσική, λίγο καλο κρασί..στην καρδιά μου όλοι οι έρωτες…στα μάτια μου όλοι οι χωρισμοί..

:)

Now I know what a fake smile means

I just don’t know what to say to anyone

I don’t know where to begin if I started

And I know that no one can help me, but me

cockchomp:

not killing myself is a personal achievement but you cant really brag about that at dinner parties

Hahahah yup

hippiee:

I miss the way Christmas felt when I was little

nonfatchai:

if your heart ever tells you that something doesn’t feel right, don’t ignore it